2 آداب السفرة 1 - حمد و ثنا پادشاهى را كه خلق را از كتم عدم 1 به ميدان وجود آورد ، و به حكمت بالغه اشرف 2 خلايق را در پيش تختگاه آدم در سجود آورد . و درود بىپايان 3 بر رسول او محمد مصطفى باد - عليه السلام - كه به سبب محبت او كونين آفريد 4 ، و به ادب و خلق او را از همهء موجودات برگزيد ، و بر اهل بيت و ياران و متابعان او باد ابدالآباد 5 . 2 - اما بعد ؛ چون حق تعالى بنيهء بشريت را محتاج به لقمه 6 - كه قيام او به دو باشد - گردانيد تا بعيد را قريب گرداند و به قوهء جذب روح انسانى مركب گردد ، تا از مقام خود ترقى يابد ، و به عالم حق و اصل گردد ؛ واجب آمد 7 بيان كردن آدابى كه هركه محافظت آن آداب كند اين لقمهء سفلى ظلمانى ممد قواى روح علوى نورانى گردد كه منشأ اخلاق حميده و آداب مرضيه 8 مىتواند شد ، كه قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاها [ 91 / 9 ] اشارت بدان است و بر ترك آن آداب ، غذاى قواى حيوانى - كه مثمر اخلاق ذميمه و منتج احوال كريهه است - مىگردد كه قَدْ خابَ مَنْ دَسَّاها [ 91 / 9 ] عبارت از آن است - نعوذ بالله من ذلك - تا طلاب حق به محافظت آن قيام نمايند و به مراعات آن به سرچشمهء زندگانى - كه مثمر حيات جاودانى است - رسند ان شاء الله تعالى 9 .